در حال بارگذاری ...
  • روابط سیاسی دوجانبه

    این بخش وظیفه تحکیم ، تقویت و توسعه روابط فیمابین جمهوری اسلامی ایران و سوئیس را در زمینه های سیاسی بعهده داشته و ضمن بررسی تحولات دو کشور و شناسایی ساز و کارهای مناسب زمینه های بسط و گسترش هر چه بیشتر مناسبات را فراهم می نماید.

    ذیلا تحولات روابط دو جانبه در دو مقطع قبل و بعد از انقلاب و وضعیت کنونی روابط به اختصار مورد اشاره قرار می گیرد.

     

    - روابط تاریخی بین دو کشور

    سابقه روابط ایران و سوییس به قرن 17 میلادی باز می گردد زمانی که ساعت سازان سوییسی در امپراتوری فارس مسکن اختیار کردند. روابط اقتصادی دو کشور در قرن نوزدهم میلادی در بخش حمل و نقل و بانکداری توسعه یافت. همچنین باستان شناسان سوییسی در عملیات اکتشاف در ایران مشارکت داشتند. در سال 1252شمسی عهدنامه مودت بین ایران وسوییس امضاء گردید. سفارت ایران در سوییس در سال 1298 شمسی افتتاح گردید. سوییس در همین سال اقدام به افتتاح کنسولگری در ایران نمود که در سال 1315 به سطح سفارت ارتقاء یافت. در سال 1329 شمسی سرکنسولگری ایران در ژنو تأسیس گردید که در سال 1380 تعطیل و وظایف آن به سفارت جمهوری اسلامی ایران در برن واگذار گردید. به دلیل بی طرفی رسمی سوییس در مسائل سیاسی بین المللی، روابط سیاسی دو کشور در سال های پس از پیروزی انقلاب دستخوش تحولاتی نظیر آنچه در رابطه با سایر دول غربی اتفاق افتاد، نگردید. سوییس به تبعیت از سیاست بی طرفی سنتی خود همواره کوشیده است تا روابط سیاسی و به تبع آن روابط اقتصادی دو کشور دچار آسیب جدی نشده و در سطحی مطلوب باقی بماند. روابط فرهنگی دو کشور نیز در حد امکان حفظ شده است. عدم موضعگیری رسمی سوییس در قبال برخی مسائل سیاسی تنها ناشی از محذورات این کشور در ارتباط با مسئله بی طرفی است و نه بی موضع بودن مقامات این کشور. به هرحال همین امر این امکان را بوجود آورد تا سوییس بتواند در سال های پس از پیروزی انقلاب اسلامی و برهم خوردن روابط پیشین ایران با برخی کشورهای بلوک غرب، روابط سنتی خود با کشورمان را حفظ نماید.

     

    سابقه روابط سیاسی و تجاری بین ایران و سوییس

    سابقه روابط سیاسی و تجاری بین ایران و سوییس به بیش از یک و نیم قرن پیش باز می گردد. دو کشور از دوره قاجار به این روابط شکل رسمی بخشیده اند. در سال 1252 شمسی عهد نامه مودت میان ایران و سوییس امضاء گردید. براساس فصل هشتم  این عهدنامه حق قضاوت کنسولی نمایندگان کنسولی سوییس در ایران به رسمیت شناخته شد. تا سال 1298شمسی دو کشور هنوز فاقد سفارتخانه در پایتخت های یکدیگر بودند. بالاخره در دی ماه 1298 یعنی یکسال قبل از کودتای رضاخان سفارت ایران در برن تأسیس شد. در دوره پهلوی اول روابط ایران و سوییس همان عهدنامه مودت و تجارت بین دو کشور بود. سوییس در سال 1315کنسولگری خود در ایران را که در سال 1298 دایر شد به سطح سفارت ارتقاء داد. به دنبال الغاء کاپیتولاسیون قرارداد جدیدی در برن به تاریخ پنجم اردیبهشت 1313شمسی بر اساس حقوق مساوی تحت عنوان «عهدنامه مودت و پروتکل اختتامیه» بین دو کشور به امضاء رسید. روابط دو کشور در دوره رضاخان علاوه بر بخش اقتصادی در بخش های دیگر نیز بهبود قابل ملاحظه ای یافت.

    در سال های پس از جنگ جهانی دوم و در دوره حکومت پهلوی دوم گام های مؤثری در راه توسعه روابط برداشته شد. همزمان با گسترش روابط اقتصادی، سطح روابط سیاسی نیز بهبود یافت. در فروردین ماه 1335شمسی دو کشور تصمیم می گیرند نمایندگی های خود را از سطح سفارت به سطح سفارت کبری ارتقاء دهند. دو کشور متعاقب ارتقاء روابط اقتصادی، رغبت بیشتری برای ارتقاء همکاری های سیاسی از خود نشان دادند. سوییس در سال 1352 به هنگام قطع مناسبات ایران و عراق، حفاظت منافع ایران در بغداد را برعهده گرفت. در آذر ماه 1354سرپرست بازرگانی خارجی سوییس در رأس هیئتی به ایران مسافرت کرد. سوییس همزمان با گسترش روابط اقتصادی خود به پناهگاه امنی برای ثروت خاندان پهلوی تبدیل شده بود. در مجموع روابط دو کشور براساس تفاهم و مناسبات دوستانه بوده است

    روابط سیاسی سوییس با جمهوری اسلامی ایران به رغم فراز و نشیب های متعدد و در مقایسه با سایر کشورهای اروپای غربی بسیار خوب و دوستانه بوده است. این کشور بلافاصله پس از پیروزی انقلاب اسلامی اقدام به شناسایی رسمی دولت جمهوری اسلامی ایران نمود و سفارتخانه های دو کشور در سطح سفیر به فعالیت خود ادامه دادند. در مقایسه با برخوردهای خصمانه دول غربی، سوییس روابط متعادل تری با کشورمان داشت و این روابط دوستانه و متعادل منجر به همکاری های سیاسی مشخصی نیز گردید. با قطع روابط جمهوری اسلامی ایران با  مصر و آفریقای جنوبی در زمان آپارتاید، سوییس حافظ منافع ایران در این کشورها را برعهده گرفت. سوییس همچنین پس از قطع مناسبات با امریکا، حافظ منافع این کشور در تهران شد.

    سوییس در ظرف چند سال اخیر نسبت به گسترش روابط دو جانبه سیاسی و اقتصادی با ایران از خود اشتیاق نشان داده است. علاوه بر سفر رئیس مجلس شورای اسلامی به ژنو، سفر وزرای خارجه دو کشور به تهران و برن، سفرهای رئیس و اعضای کمیسیون سیاست خارجی مجالس و نیز وزرای اقتصاد، نفت و نیز معاونین وزرای امور خارجه انجام گرفت. همچنین در چارچوب روابط خوب سیاسی، رئیس جمهوری سوییس در سال 1379 به تهران سفر کرد و متقابلاً  آقای خاتمی رئیس جمهور وقت ایران در بهمن 1382سفر دو روزه ای به سوییس انجام داد. علاوه بر سفرهای انجام شده می توان به سفر آقای حداد عادل و علی لاریجانی به عنوان رؤسای مجلس شورای اسلامی به سوییس به ترتیب در سال های 86، 87 و 88 و 90 به منظور شرکت در اجلاس سران اتحادیه بین المجالس در ژنو و ملاقات با همتاهای سوییسی آنها اشاره نمود. آقای متکی وزیر خارجه وقت ایران طی سالهای 1385 تا 1388به دفعات به سوییس سفر نمود و خانم میشلین کالمی ـ ری وزیر خارجه سوییس علیرغم مخالفت و انتقادات شدید دولتهای غربی و برخی محافل داخلی در اسفندماه 1386 به تهران سفر نمود که طی آن قرارداد مهم انتقال گاز ایران به اروپا از طریق سوییس به امضاء رسید. همچنین آقای صالحی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در اسفند 1389 به منظور شرکت در اجلاس شورای حقوق بشر وارد ژنو شد و در حاشیه اجلاس با همتای سوییسی خود نیز ملاقات نمود.



    | شناسه مطلب: 89

    تعداد بازدید: 5891 | آخرین بازدید:



    نظرات کاربران